Talking about your problems, solves half of them

En dan is het zomaar weer maandag en zitten de workshopdagen er al weer op. De workshopdagen zijn toch het spannendst altijd. Dat waar de deelnemers het meest naartoe leven. Want wat kunnen we verwachten? Hoe gaat dat dan? Wat als de Kenianen het helemaal niet leuk vinden. Voorbereiden is lastig, want zoals alles hier gaat alles anders dan verwacht. We bereiden de Nederlandse docenten wel zo goed mogelijk voor uiteraard, ze gaan heen met een goed gevulde ‘rugzak’ met allerlei werkvormen en energizers en een voorzichtig programma, zeker voor de eerste dag. Maar helemaal alles uitschrijven kan echt niet. Het motto van teachers4teachers is: to meet, to connect and to learn. Voordat je überhaupt van elkaar kunt leren moet je elkaar eerst leren kennen. Zeker hier in deze totaal andere cultuur. De eerste workshopdag bestaat dan ook vooral uit to meet and connect. En dan ontdek je dat de Kenianen voor enorme uitdagingen staan, waar wij ons bijna geen voorstelling van kunnen maken. Maar er zijn ook veel overeenkomsten. Een nieuw curriculum. Maar vooral de leerlingen. Daar doe je het voor als docent. En daar kun je misschien nog wel het meeste van genieten. Ook hier!

De eerste workshopdag was ik bij de JSS op bezoek en had ik een erg mooi gesprek over deze verschillen, uitdagingen en ook overeenkomsten. Het begon met: we horen net dat jullie veel meer verdienen… kan ik altijd mooi pareren met: maar ons dagelijks leven is ook veel duurder. Huis, boodschappen, niet te vergelijken. En trouwens, je wilt niet ruilen want Nederlanders zitten vaak alleen. Met hun gezin en verder niks. Als je op bezoek wilt bij iemand moet je een afspraak maken. Nou daar begrepen ze hier niks van 😊. Ubuntu hè, weten jullie nog mijn eerste blog?

Maar ook hele begrijpelijke zorgen hoor. De JSS gebouwen zijn bij de basisscholen gebouwd. Geen praktijklokalen en vooral: veel te weinig docenten voor alle vakken die ze moeten geven. Ze zijn opgeleid voor 2 vakken, maar geven er veel meer. Binnen een nieuw curriculum. En ook: ze hebben geen eigen principle. En vallen dus onder de directeur van de basisschool op welk terrein ze staan. Nou dat is in deze hiërarchische maatschappij echt ondenkbaar. Zeker deze laatste valt wel duidelijk buiten onze cirkle of influence. Een model wat we vaak gebruiken in de workshops. Wat wij wel kunnen beïnvloeden als T4T is dat we Keniaanse docenten samen laten praten. We brengen docenten van verschillende JSS scholen samen. Ze kunnen elkaar helpen. Ja, zei een jonge docent, dat is ook belangrijk. Because talking about your problems, solves half of them😊.

Totaal bezocht ik dit weekend 11 workshops. Allemaal verschillend, maar allemaal even mooi. Wat een energie en positiviteit heb ik gevoeld en ook gezien. En wat was ik trots op iedereen. Zowel op de Nederlanders als ook op de Kenianen. Want die waren er wel. In hun vrije weekend! Waarderen we enorm.

En dan nog iets wat we constant aan het afkloppen zijn. Want het gaat allemaal zó goed! De groep is echt fantastisch. Geen problemen, geen geklaag, alleen maar lachen. Iedereen geniet zich kapot. Weinig slaap daardoor ook. Maar ook dat gaat nog steeds goed. Afkloppen maar. Want vandaag was er een (overigens niet normaal meer prachtige) kring om de zon te zien. En de Kenianen geloven dat dat betekent dat het regen seizoen echt binnen een paar dagen op losbarsten staat. Dus oeoeoeoe. Spannend. Maar goed. Hakuna matata. Geen zorgen. We gaan het zien!